..::b a r t d r i v e r::..

!!!kiss!!!

2012-01-27T21:28:00.004+02:00

ILECTRA

2012-01-21T02:44:00.004+02:00

REM

2012-01-12T14:52:00.014+02:00

REM: Προφέρεται "ΡΕΜ" και όχι Αρ-Η-Εμ! Σπάζοντας το, ξεπηδάνε οι λέξεις Rapid Eye Movement. Συμφωνα με τη Wikipedia είναι στάδιο του ύπνου και χαρακτηρίζεται από γρήγορες κινήσεις των ματιών και έντονη εγκεφαλική δραστηριότητα. Μοιάζει με πολύ ελαφρύ ύπνο και με νοητική εγρήγορση, ενώ χαρακτηρίζεται από βαθιά χαλάρωση των μυών.

Εγρήγορση. Προτιμάμε αυτήν την εκδοχή, αυτό το τελικό νόημα για το όνομα του εντύπου. Χρησιμοποιούμε “ωμή” γλώσσα και χαρακτηρισμούς πεζοδρομίου, αλλά ας μην κρυβόμαστε, ακόμα και οι πιο ευσεβείς, σοβαροί άνθρωποι την χρησιμοποιούν -έστω και στην σκέψη τους- ή την έχουν χρησιμοποιήσει. Η γλώσσα μας, σαν ζωντανός οργανισμός που διαρκώς μεταβάλλεται χρησιμοποιείται για να μεταφέρεις μηνύματα, συναισθήματα. Αυτά τα μηνύματα θέλουμε να τα μεταφέρουμε από τη σκέψη μας, γνήσια προς εσάς. Έτσι λοιπόν, μεταφέροντας την απλά, θέλουμε να σας δώσουμε “πάσα” τις ιδέες μας και αν θέλετε κάντε τις “σουτ” μέσα στη μούρη αυτών που μας τις “γέννησαν”!

Εγώ που κολλάω σε όλα αυτά? Εικονογράφησα το πρώτο τους εξώφυλλο!

Ένα πολύ συμπαθητικό περιοδικάκι που γεννήθηκε και κυκλοφορεί στην Ρόδο...

Φίλ Πώτ

2012-01-12T12:08:00.001+02:00

Μανώλης

2012-01-08T01:31:00.003+02:00

Καλή Χρονιά !!!!

2011-12-31T11:47:00.006+02:00

φωτογραφίες Γ.Γούσης

Καλή χρονιά σε όλους!
και όποτε στεναχωριέστε,
να χορεύετε για να σας περνάει.
(παλιά οικογενειακή συνταγή
θείας Κίτσας)
-Θα πέσει πολύς χορός φέτος-

"ΠΑΡΑΜΟΤΕΡ"

2011-12-27T22:53:00.013+02:00


κάντε clik στην εικόνα


"ΠΑΡΑΜΟΤΕΡ"
Ένα αναμνηστικό μπλουζάκι που έφτιαξα για το Club
"ΠΑΡΑΜΟΤΕΡ" στην Κύπρο. "ΤΕΛΙΚΟ"
και μερικές παραλαγές

Μουσική(οι) Στην Καλλιδρομίου

2011-12-26T22:30:00.008+02:00

Merry- Merry...

2011-12-18T09:59:00.002+02:00

Merry Christmas and happy new year!!!
p.m.

fast sketches

2011-12-09T01:06:00.005+02:00

Για να μπείτε στο blog fast sketces
κάντε clik
ΕΔΩ
.

Κυρία Σου-Γιου...

2011-12-07T18:32:00.002+02:00

Για την ιστορία....

2011-12-06T14:26:00.002+02:00

ΕΚΤΡΟΧΙΑΣΜΕΝΗ ΠΟΛΗ του Kaz

2011-11-27T14:39:00.012+02:00

Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου,στο vinyl microstore

Έτοιμο είναι το τέταρτο βιβλίο της σειράς inkpress! Είναι το SIDETRACK CITY του Λιθουανικής καταγωγής Αμερικανού KAZ, σε μετάφραση κι επιμέλεια Ιλάν Μανουάχ και Χάρη Λαγκούση (ελληνικός τίτλος ΕΚΤΡΟΧΙΑΣΜΕΝΗ ΠΟΛΗ).

Όπως έχει γινει και για καθένα από τα μέχρι στιγμής τρία βιβλία που έχουν κυκλοφορήσει στην inkpress (SCHIZO, ΣΑΝ ΣΙΔΕΡΕΝΙΟ ΟΜΟΙΩΜΑ ΓΑΝΤΙΟΥ ΑΠΟ ΒΕΛΟΥΔΟ και ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΣΕ ΣΥΜΠΑΘΗΣΑ) έτσι και τώρα θα γιορτάστει η έκδοση του τέταρτου, ολοκαίνουριου αλμπουμ ΕΚΤΡΟΧΙΑΣΜΕΝΗ ΠΟΛΗ του Kaz, με πρώτη εμφάνιση αυτήν την Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου,στο vinyl microstore (Διδότου 34, Αθήνα).

Η βραδιά θα ξεκινήσει στις οχτώ και θα περιλαμβάνει κρασάκι, αναψυκτικό, κουβεντούλα και dj μουσική υπόκρουση από τη Θάλεια αλλά κανενός είδους άλλη ομιλία ή παρουσίαση. Θα μπορείτε να ξεφυλλίσετε και να αγοράσετε επιτόπου οποιοδήποτε από τα βιβλία της σειράς καθώς και να συνομιλήσετε με τους συντελεστές των εκδόσεων ή την dj.

Τα λέμε εκεί, μην το χάσετε.

ποιος μ' ακούει?

2011-11-25T13:16:00.002+02:00

το Κεφάλαιο του Κ. Μαρξσε εικονογραφημένη διασκευή manga

2011-11-23T12:57:00.008+02:00

Κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο των εκδόσεων ΚΨΜ, "Το Κεφάλαιο" του Κ. Μαρξ σε εικονογραφημένη διασκευή manga.

Αυτό το εικονογραφημένο βιβλίο χωρίζεται σε δύο μέρη– το πρώτο πραγματεύεται το χρήμα και το δεύτερο τους μηχανισμούς του κεφαλαίου – και είναι ένα έξυπνο, διασκεδαστικό και απαιτητικό κάλεσμα να ανακαλύψουμε το σπουδαιότερο έργο του Μαρξ.

Ανακαλύψτε σε αυτό το μάνγκα μια εισαγωγή στο μείζον έργο του Καρλ Μαρξ, που αφορά το σημερινό οικονομικό και κοινωνικό σύστημα: τον καπιταλισμό....

Πρόλογος: Ολιβιέ Μπεζανσενό

Μετάφραση: Γιάννης Καυκιάς

Η πρώτη παρουσίαση του βιβλίου θα πραγματοποιηθεί την Δευτέρα 28 Νοεμβρίου, στις 7.00 μ.μ. στο cafe Floral (Θεμιστοκλέους 80, Πλατεία Εξαρχείων).

Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι:

- Δημήτρης Δημητούλης, οικονομολόγος, εκπαιδευτικός

- Άρης Μαλανδράκης, δημοσιογράφος

- Soloup, δημιουργός κόμικς

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΨΜ

Ζ. Πηγής 55-57 (Ζ. Πηγής & Αραχώβης, Εξάρχεια)

106 81 Αθήνα

τηλ. 210 38 13 838, 210 38 39 711,

fax: 210-38 39 713

Σας περιμένουμε!

Freak

2011-11-22T18:48:00.004+02:00

Καλό Καλοκαίρι!!!

2011-11-16T03:06:00.002+02:00

#1. donne

2011-11-13T23:11:00.002+02:00

Το Δώρο!

2011-11-10T19:29:00.006+02:00

Κουρτίνα Γ'

2011-11-10T05:59:00.008+02:00

Νadja / Aidan Baker (CAN) Yassa (GR) 1

2011-11-07T12:49:00.003+02:00

Νάτο και το εισιτήριο!!!

Σε Ξέρω!!

2011-10-31T02:06:00.007+02:00

Ο Φασιστορουφιανοτραμπούκος Της Γειτονιάς Σας!
________________________________________

ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΟΧΟΥ"ΤΕΛΙΚΟ"

2011-10-29T19:47:00.011+03:00


κάντε clik στην εικόνα


ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΟΧΟΥ
Ένα αναμνηστικό μπλουζάκι που έφτιαξα για αγώνες προσγείωσης
σε συγκεκριμένο σημείο με "παραπέντε" στην Κύπρο. "ΤΕΛΙΚΟ"

Νadja / Aidan Baker (CAN) Yassa (GR)

2011-10-29T00:08:00.008+03:00

Μια αφισούλα που έφτιαξα για μια συναυλία των Νadja / Aidan Baker (CAN) και Yassa (GR)
στο "Stage" στη Λάρισα.

κάντε clik στις εικόνες για μεγέθυνση

Project 6

2011-10-10T14:31:00.002+03:00

ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΟΧΟΥκι άλλο μπλουζάκι

2011-10-08T11:35:00.008+03:00





ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΟΧΟΥ
Ένα αναμνηστικό μπλουζάκι που έφτιαξα για αγώνες προσγείωσης
σε συγκεκριμένο σημείο με "παραπέντε" στην Κύπρο.

-1988-

2011-10-07T00:13:00.006+03:00

τότε που τα πάντα τα έκανα στο χέρι

Το "fumetto" Κλαίει Sergio Bonelli

2011-09-26T15:20:00.016+03:00

Σήμερα σε ηλικία 80 χρόνων έφυγε ο Sergio Bonelli. Ήταν ο Βασιλιάς του λαϊκού κόμικ στην Ιταλία . Είχε αναλάβει την τύχη των μυθικών ηρώων Tex Willer, Zagor, Mister No, Nathan Never, Dylan Dog, Brendon και πόλων άλλων.
Δεν ήταν άπλα ένας μεγάλος εκδότης αλά ένας προστάτης του λαϊκού κόμικ που έκανε γνωστά σε όλο τον κόσμο τα ιταλικά "ομιλούντα συννεφάκια" και συνόδεψε με τους ήρωες του γενιές και γενιές αναγνωστών
τα κιόσκια των περιοδικών στην Ιταλία δεν θα είναι πια - όπως είπε ο συγγραφέας Valerio Angelisti - η «αληθινή πηγή της παιδείας των Ιταλών» αλλά θα παραμείνουν για πολλούς μια αναντικατάστατη πηγή ονείρων .

ΤΕΡΑΤΑΚΙΟΝ

2011-09-25T10:44:00.003+03:00

"ΟΙ ΓΕΝΝΑΙΟΙ ΤΗΣ ΚΑΛΛΙΔΡΟΜΙΟΥ ΞΑΝΑΧΤΥΠΟΥΝ!"

2011-09-10T15:43:00.007+03:00

Για το Λάζαρο Ζήκο

2011-09-06T19:41:00.024+03:00

Το Λάζαρο Ζήκο τον ήξερα από παλιά μέσα από τη δουλεία του. Στα φεστιβάλ της Βαβέλ πάντα ήταν παρών με τα ζωγραφικά και κατασκευαστικά τελάρα του τελείως διαφορετικά και συγχρόνως πάρα πολύ κοντά στον χώρο του κόμιξ. Δεν τον είχα γνωρίσει προσωπικά μέχρι πριν από τεσερις περίπου μήνες όταν του έκανα ή μου έκανε δεν θυμάμαι πια αίτημα φιλίας στο FaceBook .

Αναφέρω με copy paste εδώ τα μηνύματα που ανταλλάξαμε :

18 Ιουνίου
Lazaros S. Zikos
ΚΑΛΗΜΕΡΑ ,ΓΡΑΨΕ ΜΟΥ ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΜΙΑ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΣΤΕΙΛΩ ΚΑΤΙ ΜΕ ΤΟ...ΚΛΑΣΙΚΟ ΤΡΟΠΟ ,ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
*
18 Ιουνίου
Panagiotis Mitsobonos
Μπορουμε και να βρεθουμε παντως
*
18 Ιουνίου
Lazaros S. Zikos
ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ!ΠΟΥ,ΠΟΤΕ?
*
19 Ιουνίου
Panagiotis Mitsobonos
Συνηθως παω στο Μυλο να πουμε Δευτερα?
*
19 Ιουνίου
Lazaros S. Zikos
ΟΚ ΠΕΣΜΟΥ ΩΡΑ..
ΕΝΝΟΕΙΣ ΣΤ ΗΡΑΚΛΕΙΔΩΝ?
*
19 Ιουνίου
Panagiotis Mitsobonos
kita me to mihanima tu diavolu ine diskoli i snenoisi
to til mu ine
694******
*
20 ΙουνίουΈχει σταλεί από συζήτηση
Lazaros S. Zikos
ΧΑΡΗΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΣΤΙΚΑΜΕ..
*
20 ΙουνίουΈχει σταλεί από συζήτηση
Panagiotis Mitsobonos
plaka ehi pantos meta apo tosa hronia sto horo na mas sistisi to Faciobooki!
*

Μετά μιλήσαμε στο τηλέφωνο και κανονίσαμε ραντεβού, βρεθήκαμε για καφεδάκι και κουβεντούλα. Του είχα πει ότι θα 'ρχόταν και ο Πέτρος ο Ζερβός και χάρηκε, ήταν παλιοί φίλοι. Μιλήσαμε για διάφορα θέματα και γενικά σκέφτηκα οτι θα μπορούσαμε να κάνουμε καλή παρέα αν γνωριζόμασταν από παλιά.
Μας έδωσε από ένα φάκελο που μέσα είχε τα δυο τελευταία τεύχη από ένα φανζινάκι που έφτιαχνε (ήταν λάτρης των φανζίνς) και... από τρία πρωτότυπα σχέδια του! Δεν ξέρω, αλά δεν μου χαρίζουν κάθε μέρα πρωτότυπα.
Με το ήρεμο χαμόγελο του είπε: Έχω πάρα πολλά και θα ήθελα να τα μοιράσω σε φίλους...
Χωρίσαμε με την υπόσχεση να ξαναβρεθούμε, να φάμε μαζί, να τα πιούμε, να, να, να...
Το καλοκαίρι όλους μας αποδιοργανώνει
Χθες έμαθα ότι έφυγε από αυτή τη ζωή... Έτσι ξαφνικά?
Καλό ταξίδι φίλε Λάζαρε και λέω φίλε γιατί σίγουρα θα είχαμε γίνει φίλοι

Δεν είμαι μελό τύπος αλλά αισθάνθηκα την ανάγκη να γράψω αυτό το μικρό κειμενάκι σαν αποχαιρετισμό και να σας δείξω και τα πολύ ωραία σχέδια που μου χάρισε.

κάντε clik πάνω στις εικόνες για να τις δείτε σε μεγέθυνση

Συνέντευξη του δημιουργού στο Δημήτρη Φακίνο, εδώ:
http://www.designmag.gr/lazaros-zikos/2736
Παρουσίαση της δουλειάς του, από τον Soloup, εδώ :
http://www.os3.gr/archive_skitsografoi/gr_skitsografoi_zikos.html

ΣΧΕΔΙΟ

2011-09-05T03:05:00.009+03:00

Για να το δείτε B&W κάντε κλικ

ΕΔΩ

Για να δείτε το σχέδιο κάντε κλικ

ΕΔΩ

IL MOTOCICLISTAΣε Λίγο Ανοίγω Μπλουζάδικο!!!

2011-09-03T00:59:00.004+03:00

TATIANA

2011-09-02T02:30:00.003+03:00

Κι Άλλο Μπλουζάκι!

2011-08-27T16:15:00.004+03:00

9-11 Σεπτέμβρη 5ο Φεστιβάλ αλεξιπτώτου πλαγιάς

2011-08-25T12:31:00.005+03:00

Η Αερολέσχη Φωκίδας και Στ.Ελλάδας διοργανώνει φέτος από 9-11 Σεπτέμβρη το 5ο Φεστιβάλ αλεξιπτώτου πλαγιάς.

Εκτός από τις ελεύθερες πτήσεις που θα πραγματοποιήσουν οι πιλότοι από Γκιώνα και το Δεσφινιώτικο βουνό ''Κάτσικας" την Παρασκευή και την Κυριακή, το Σάββατο 10.30πμ-15.30 μμ θα πραγματοποιηθεί φιλικός αγώνας προσγειώσεων ακριβείας(δηλ κάτι αντίστοιχο με τα βελάκια μόνο που το κέντρο των ομόκεντρων κύκλων των επιδιώκουν οι πιλότοι) και δωρεάν διθέσιες πτήσεις στο ΒΙ.ΠΕ Άμφισσας.
Τα βράδια της Παρασκευής και του Σαββάτου θα γίνουν συναυλίες rock και ρεμπέτικης μουσικής αντίστοιχα στην Άμφισσα.

Σε περίπτωση κακοκαιρίας η εκδήλωση θα μεταφερθεί στο επόμενο 3ήμερο 16-19 Σεπτεμβρίου

Θα σας το ξαναθυμίσω...

στο φεστιβάλ θα βρείτε και το μπλουζάκι!!!

Οι διακοπές του χαλίφη τελείωσαν

2011-08-25T01:13:00.011+03:00

της Μαρίας Τζαμπούρα
Ο γάλλος Ζαν Ταμπαρύ (Jean Tabary) ξεκίνησε την καριέρα του από το περιοδικό- σταθμό στο χώρο των κόμικ Vaillant το 1956, σχεδίασε πλήθος επιτυχημένων σειρών και χαρακτήρων αλλά έγινε κυρίως γνωστός μέσα από την πολυετή συνεργασία του με τον σεναριογράφο René Goscinny ( Αστερίξ ), ως o “πατέρας” του κακού, ποταπού, αχρείου, απαίσου, μεγάλου βεζίρη Ιζνογκούντ.
Μεγαλομανής, ραδιούργος και με ανεξέλεγκτα νεύρα, γίνεται αβίαστα πολύ συμπαθής παρά την κακία του.
Ίσως γιατί πίσω από τον αξιοματούχο στη Βαγδάτη, αναγνωρίζουμε τον διπλανό μας ή ακόμη και τον εαυτό μας που απλώς προσπαθεί να επιβιώσει σε έναν κόσμο που δεν μπορεί να ελέγξει. Το αστείο δεν έγκειται στο ότι επιβιώνουμε αλλά στο ότι συνεχώς προσπαθούμε να φέρουμε τα πράγματα στα δικά μας μέτρα. Γελώντας με τις ατελέσφορες μηχανορραφίες του Ιζνογκούντ, αυτοσαρκαζόμαστε, ξορκίζοντας έτσι τις δικές μας αποτυχίες.
Χάρη σε αυτόν, η εμμονική προσύλωση προς ένα ανέφικτο στόχο έπαψε να είναι προνόμιο ηρώων ή ρομαντικών. Πολύ ανακουφιστικό, ιδίως στις μέρες μας που όλες μας οι πράξεις καλούνται να έχουν αποτέλεσμα και μάλιστα εντυπωσιακό!
Ο Tabary, ακόμη και μετά το θάνατο του Goscinny, συνέχισε τη δημιουργία και έκδοση άλμπουμ με τις περιπέτειες του συναρπαστικά απαίσιου βεζίρη, ο οποίος αναζητά πάντα τον τρόπο για να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη!
Ο δημιουργός “έφυγε” πρόσφατα, πλήρης ημερών, στις 18 Αυγούστου 2011.

Τα άλμπουμ του κυκλοφορούν μεταφρασμένα σε πολλές γλώσσες – και στα ελληνικά, από την ΜΑΜΟΥΘΚΟΜΙΞ.

πηγή book press

Να Και Ένα Μπλουζάκι...

2011-08-23T11:17:00.003+03:00

Κάντε KLIK πάνω στις εικόνες για να δείτε το σχέδιο σε μεγέθυνση

Κάτι Σαν Γενέθλια

2011-08-18T10:08:00.008+03:00

Δυο χρόνια έχουν περάσει από τότε που έφτιαξα αυτό το Blog και μέχρι στιγμής έχω ανεβάσει 197 αναρτήσεις, 11.607 επισκέπτες έχετε περάσει από τις σελίδες μου και έχουν γίνει 21.875 η 23.398 (με άλλο μετρητή) επισκέψεις σελίδων.

216 μέλη έχετε γραφτεί στο Blog μου και από 72 διαφορετικά κράτη έχω δεχτεί επισκέψεις

Φίλοι μου σας ευχαριστώ που περάσατε από δω και ελπίζω να συνεχίσει να σας ενδιαφέρει η δουλειά μου και να είμαστε σε επαφη και τον επόμενο χρόνο.

με εκτίμηση
Παναγιώτης Μητσομπόνος.

My blue suede shoes

2011-08-03T08:55:00.001+03:00

Ο ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ

2011-07-31T23:27:00.003+03:00

ΕΝΑ "ΠΟΡΝΟΚΟΜΙΚ" ΣΤΗΝ AV

2011-07-29T22:47:00.006+03:00

Καλά Να Περάσετε!

2011-07-24T21:53:00.007+03:00

Για να το δείτε σε B&W κάντε κλικ

ΕΔΩ

ΜΠΟΟΟΥ!

2011-07-21T11:20:00.003+03:00

BONJAI

2011-07-21T02:11:00.001+03:00

Hondrokokkinos

2011-07-15T12:35:00.002+03:00

PROJECT 5

2011-07-01T19:53:00.003+03:00

PROJECT 4

2011-06-24T12:45:00.010+03:00

κάντε κλικ
ΕΔΩ

κάντε κλικ
& ΕΔΩ

To BOMCHICKA στο AV

2011-06-20T12:49:00.005+03:00

κάντε klik στην εικόνα για μεγέθυνση

κάντε klik ΕΔΩ για να μπείτε στο BOMCHICKA

PROJECT 3

2011-06-16T23:47:00.004+03:00

TAPES 3

2011-06-13T22:48:00.005+03:00

άλλη μια σειρά από παλιά σχεδιάκια φτιαγμένα στο χέρι την προ υπολογιστή περίοδο

"ΟΙ ΓΕΝΝΑΙΟΙ ΤΗΣ ΚΑΛΛΙΔΡΟΜΙΟΥ"

2011-06-10T18:14:00.002+03:00

Αύριο στην καλλιδρομίου θα γίνει το έλα να δεις! Ελάτε να το απολαύσετε! Ο αγώνας θα γίνει μετά τη λαϊκή μπροστά στο Μπέρμπον και το Παρασκήνιο. Όποιος αντέξει!!!! Ποδόσφαιρο μέχρι τελικής πτώσεως! (Ούτε μισή ώρα δεν το βλέπω να κρατάει)

Βιτρίνα

2011-06-01T01:17:00.018+03:00

σύρεται τον κέρσορα πάνω στην εικόνα για να δείτε λεπτομέρειες

TAPES 2

2011-05-31T13:22:00.003+03:00

ακουμπήστε τον κέρσορα πάνω στις εικόνες για μεγέθυνση

Γιάννης Βαρβέρης

2011-05-27T12:30:00.002+03:00

Καλό ταξίδι Γιάννη

laptopgirl

2011-05-24T21:50:00.001+03:00

PROJECT 2

2011-05-22T20:47:00.001+03:00

ΜΠΟΜ ΤΣΙΚΑ ΟΥΑ-ΟΥΑΤΡΙΧΕΣ

2011-05-14T00:03:00.003+03:00

για να διαβάσετε ολόκληρη την ιστορία κάντε klik στην εικόνα

για να μπείτε στο ΜΠΟΜ ΤΣΙΚΑ κάντε klik ΕΔΩ

ΕΦΥΓΕ Ο KARLOS TRILLO

2011-05-09T18:59:00.009+03:00

Έσβησε ένας από τους μεγάλους του κόσμου του κόμιξ. Ο Carlos Trillo απεβίωσε την Τρίτη 8, Μαΐου 2011, στο Λονδίνο.
Είναι ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς της διεθνούς σκηνής κόμιξ του οποίου το όνομα συνδέθηκε με τους σχεδιαστές: Risso, Altuna, Mandrafina, Bernet, Breccia. Σε μια καριέρα που χαρακτηρίζεται από πληθωρική δημιουργία ο Trillo είχε γράψει αριστουργήματα του παγκοσμίου κόμιξ όπως El Loco Chavez, Las Puertitas del Señor Lopez, Cybersix, El Negro Blanco, Simon, Borderline, Sarna,

Εμείς εδώ τον γνωρίσαμε ευρέως μέσα από τις σελίδες του "9" απο την Φωτεινή της νύχτας (Clara de Noche)

Ένα γρήγορο αποχαιρετιστήριο σχεδιάκι

ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΕΙΣ μιας προ κομπιούτερ εποχής

2011-05-05T16:53:00.013+03:00

Ένα μικρο δήγμα από τις πρώτες εικονογραφήσεις που έκανα στην περίοδο 1987-90 (από τις ελάχιστες που έχω τα πρωτότυπα)

κάντε klik στις εικόνες για μεγέθυνση

...ΠΑΝΤΑ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΝ!!!!

2011-05-05T01:33:00.002+03:00

XA!XA!XA!XA!XA!XA!XA!XA! 

2011-04-29T11:51:00.000+03:00

Follow my blog with bloglovin

ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

2011-04-22T16:22:00.009+03:00

κάντε klik στην εικόνα

ΑΚΟΥΤΕ ΡΕΕΕΕ?

2011-04-16T21:21:00.001+03:00

PROVA

2011-04-16T02:38:00.003+03:00

Σήμερα πείρα μια σφραγίδα που είχα παραγγείλει χθες, με Raster Degrade και είπα να την δοκιμάσω. έκανα κάποια σχεδιάκια μασκάρισα με χαρτιά κομμένα στο χέρι εκεί που ήθελα λευκό και σφράγισα με το καινούριο μου παιχνιδάκι. και να το αποτέλεσμα.

ZipZap Festival - Λάρισα 26+27 Απριλίου.

2011-04-11T23:16:00.004+03:00

Μπορεί το Comicdom Con Athens να τελείωσε.

Το ΖipZap Festival όμως τώρα αρχίζει.

Ένα μίνι φεστιβάλ με τα όλα του. Σινεμά, κόμικ και φυσικά μουσική.

26 και 27 Απριλίου, σας περιμένουμε.

Για περισσότερες πληροφορίες ΕΔΩ

Νεο Project!

2011-04-03T15:01:00.003+03:00

Η Σκιά Της Σκιάς

2011-03-31T21:08:00.000+03:00

ΝΤΕΤΕΚΤΙΒ ΦΙΛ ΠΩΤ

2011-03-24T03:25:00.003+02:00

Στη Μέρα...

2011-03-20T09:00:00.007+02:00

Στη Νύχτα...

2011-03-13T02:14:00.002+02:00

κάντε cklik στην εικόνα για μεγέθυνση

Ναι! Ναι! Ναι!

2011-03-11T13:50:00.003+02:00

RITRATTO

2011-03-09T01:52:00.003+02:00

ΝΥΧΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝΣαββάτο 5 Μαρτίου το βράδυ στην ΑΜΦΙΣΣΑ!

2011-03-03T11:43:00.017+02:00

ΤΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΤΗΣ ΧΑΡΜΑΙΝΑΣ

Tότε, λοιπόν, που τα παραμύθια ήτανε ακόμα αλήθεια, ζούσε στην Άμφισσα ένα παλικάρι, ο Κωνσταντής. Ήτανε ένας όμορφος, ψηλός και περήφανος νέος. Πάνω απ’ όλα ήταν ειλικρινής και ντόμπρος. Δούλευε στο βυρσοδεψείο του θείου του, στη Χάρμαινα. Από τ΄ άγρια χαράματα ώσπου να πέσει ο ήλιος, ο Κωνσταντής μεταμόρφωνε το τομάρι σε απαλό σαν μετάξι δέρμα. Μοχθούσε καθημερινά για να βγάλει το ψωμί του, αλλά δεν τον ένοιαζε, ούτε η σκληρή δουλειά, ούτε η φτώχεια. Αγαπούσε την Λενιώ και ήταν ευτυχισμένος.
Η Λενιώ, ήταν όμορφη, καλοσυνάτη νέα, χωρίς κανένα ψεγάδι απάνω της. Βοηθούσε στ΄ αμπέλια και στα ελαιόδεντρα που είχε ο πατέρας της. Ήταν μοναχοθυγατέρα και ανεκτίμητη για τους γονείς της. Αγαπούσε τον Κωνσταντή και λαχταρούσε να τον συναντήσει, στο Κάστρο της Ωριάς. Οι δύο νέοι ήταν ερωτευμένοι και έπλαθαν όνειρα για το μέλλον τους. Η ζωή απλωνόταν μπροστά τους και τους χαμογελούσε. Πίστευαν ότι τίποτα δεν μπορούσε, να τους αρπάξει την ευτυχία τους.
Μόλις χάραξε ο Θεός την μέρα, ο Κωνσταντής φόρτωσε το κάρο του με ολοκαίνουργα δέρματα και έφυγε από την πόλη. Είχε να παραδώσει τα εμπορεύματα και ν΄ αγοράσει εργαλεία, απαραίτητα για την δουλειά του. Περιόδευε από πόλη σε πόλη και από χωριό σε χωριό για βδομάδες και οι παραγγελίες των δερμάτων ολοένα αυξανόταν. Όλες του οι προσπάθειες, δεν πήγανε στράφι και μετά από κάμποσο καιρό γύρισε στην Άμφισσα με ένα δαχτυλίδι για την αγαπημένη του. Έτρεξε ανυπόμονα στο σπίτι της Λενιώς για να την ζητήσει, από τον πατέρα της, σε γάμο. Πλησιάζοντας τον ‘‘ζώσανε τα φίδια’’, γιατί το σπίτι έστεκε αλλόκοτο. Ήταν αμπαρωμένο και μια σκιά θανάτου πλανιόταν στον αέρα.
Έμαθε από τους γείτονες και τον καρδιακό του φίλο Γιάννο, τον απρόσμενο θάνατο της αγαπημένης του. Η Λενιώ, είχε πάει στην Πηγή της Χάρμαινας, για να γεμίσει την στάμνα της δροσερό νερό. Ξαφνικά, χάλασε ο καιρός και άρχισαν να πέφτουν αστραπές και κεραυνοί. Μία καταρρακτώδης βροχή πλημμύρισε τους χωματόδρομους. Άρχισε να σουρουπώνει, ερημιά, ψυχή δεν φαινόταν τριγύρω. Ήταν μόνη της κάτω από τα γέρικα πλατάνια. Ο αέρας φυσούσε με μανία και τίποτα δεν άφηνε όρθιο. Δεν πρόλαβε να φύγει. Ένας κεραυνός τη χτύπησε και σωριάστηκε εκεί, στην πηγή τους, μ’ ένα φρεσκοκομμένο ματσάκι γιασεμί, να ανεμίζει στα μακριά μαλλιά της.
Οι γονείς της Λενιώς, βουτήχτηκαν σε λύπη βαθιά. Μη μπορώντας ν’ αντέξουν το θάνατο της μονάκριβης θυγατέρας τους, πούλησαν το βιό τους, κακήν κακώς και πήραν των ομματιών τους και έφυγαν από την πόλη.
Καμιά φορά, η ζωή μας προλαβαίνει στα γεγονότα. Αλλιώς τα υπολογίζουμε και αλλιώς μας έρχονται τα πράγματα. Τότε γκρεμίζονται όλα τα όνειρά μας, χάνονται, σβήνουν σαν πυροτεχνήματα. Η λύπη και ο πόνος τρύπωσαν ίσαμε τα μύχια της καρδιάς του Κωνσταντή. Ένιωθε ανήμπορος, μπρος στο θάνατο, μετέωρος. Δεν μπόρεσε να αντέξει τον άδικο χαμό της αγαπημένης του και ράγισε η καρδιά του. Την άλλη μέρα, βρήκαν το άψυχο σώμα του κάτω από το Κάστρο της πόλης. Η όψη του ήταν γαλήνια και ένα αχνό χαμόγελο, διαγραφόταν στο πρόσωπό του. Πίστευε ότι η ψυχή του θα ενωνόταν με την αγαπημένη του Λενιώ. Έτσι, θα μπορούσε μα την έχει για πάντα κοντά του, χωρίς να φοβάται ότι θα πάψει να την αγαπάει. Η θρησκεία δεν τον δέχτηκε στην αγκαλιά της και καταδικάστηκε να περιπλανιέται.
Από τότε, ο Κωνσταντής στοίχειωσε και καταφεύγει στο λημέρι του, την Πηγή της Χάρμαινας. Μοιρολογούσε για τα νιάτα που δεν έζησε, θρηνούσε για την αγάπη που έχασε.
Το Στοιχείο της Χάρμαινας, ήταν ένα ανθρωπόμορφο τέρας, πανύψηλο, με μακρουλά χέρια. Είχε άγριο και φριχτό παρουσιαστικό. Φύλαγε την Πηγή της Χάρμαινας, που δούλευαν οι ταμπάκηδες της πόλης και τους προστάτευε από κάθε κακό και από τ’ άλλα στοιχειά της περιοχής. Γιατί, τους αγαπούσε τους βυρσοδέψες, τους ένιωθε δικούς του ανθρώπους. Κι όταν κάποιος απ’ αυτούς, ήταν ετοιμοθάνατος, τότε γύριζε έξω από το σπίτι του και άρχιζε ένα αξιοθρήνητο ουρλιαχτό πόνου.
Όταν το έζωνε η μοναξιά, το στοιχειό, έβγαινε από το ησυχαστήριο του και περιφερόταν από σοκάκι σε σοκάκι, βγάζοντας άγριες στριγκλιές και βογκητά. Μαζί με τα ουρλιαχτά ακούγονταν και περίεργοι θόρυβοι και σύρσιμο από αλυσίδες.
Ακολουθούσε πάντα την ίδια διαδρομή. Περνούσε από το σπίτι της Λενιώς, από το πατρικό του και από τα σπίτια των φίλων του. Τότε ο κόσμος κλειδαμπαρωνόταν στα σπίτια τους και γεμάτοι φόβο, προσεύχονταν στο Θεό να τους φυλάει.
Στην Άμφισσα τότε, εκτός από το Χαρμαινιώτικο, υπήρχαν και άλλα στοιχειά. Το καθένα από αυτά, προστάτευε κάποια πηγή νερού, κάποια συνοικία, τους αμπελώνες, τα ελαιόδεντρα κα. Πολλές φορές τα στοιχειά συγκρούονταν μεταξύ τους και πάλευαν μερόνυχτα ολόκληρα. Πάντα όμως νικούσε το Χαρμαινιώτικο, γιατί ήταν το πιο δυνατό και έξυπνο. Η πάλη γινόταν στην Χάρμαινα, κάτω από τα πλατάνια και τα πεύκα. Οι Αμφισσιώτες φοβόνταν και δεν ‘‘έβγαζαν μύτη’’ κατά την διάρκεια του αγώνα. Περίμεναν καρτερικά, ώσπου να τελειώσουν όλα και να σταματήσουν οι κραυγές και τα ουρλιαχτά των στοιχειών.
Μετά από τα τριπλάσια χρόνια της ηλικίας του Κωνσταντή και της Λενιώς μαζί, το Στοιχειό της Χάρμαινας, ησύχασε, καταλάγιασε. Έπαψε να φοβίζει τους ανθρώπους. Φαίνεται, ότι ο Θεός το συγχώρησε.
Η ιστορία του, πέρασε από γενιές σε γενιές, στόμα με στόμα και σύρθηκε αθόρυβα μ μυστήριο και φόβο. Τρομαχτικό, αλλά συνάμα ελκυστικό. Και αν ποτέ, περπατήσεις στα στενά λιθόστρωτα σοκάκια της Χάρμαινας και αντικρίσεις τα πλίθινα μισοερειπωμένα εργαστήρια, να στέκουν περήφανα και δυνατά, από την βιαστική εποχή μας, τότε το φως του φεγγαριού, πλημμυρίζοντας μια βαθύτατη γαλήνη, γίνεται φιλικό και δίνει άλλη διάσταση, όχι μόνο στο χώρο, αλλά και στην ψυχή».
Από το βιβλίο της Μάντυ Δασκαλοπούλου: «Το στοιχειό της Χάρμαινας»

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ! λέμεεε!

2011-03-01T10:59:00.005+02:00

Και ένα μπουκέτο Photοshopoλουλουδα! Μιας και μπήκε η άνοιξη.
(φρέσκα - φρέσκα, μόλις τα 'κοψα απ' το CS5)

SAFARI

2011-02-28T23:15:00.008+02:00

Μια προσπάθεια επιχρωματισμού "Raster" απο το "Manga" στο "Photoshop"

GODZILLA

2011-02-26T20:21:00.004+02:00

!!!ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΣΤΕΙΤΕ!!!

2011-02-26T03:44:00.012+02:00

ΑΜΦΙΣΣΑ
Δυο αφισούλες που έκανα για τα καρναβαλοπάρτι στο "CIAO" και στο "CASO"
Τετάρτη 2 Μαρτίου και Παρασκευή 4 Μαρτιου.
Και μην ξεχνάτε τη "Νύχτα των Στοιχειών" το Σαββάτο 5 Μαρτίου το βράδυ!

GAMERA

2011-02-13T10:36:00.015+02:00

παλιές παιδικές αγάπες. (Έρχεται και ο GODZILLA!)

ΛΟΥΟΜΕΝΟΙ

2011-02-09T02:58:00.000+02:00

ΧΡΩΜΑ

2011-02-07T02:59:00.002+02:00

3A4 by Harry Lagoussis

2011-01-31T16:23:00.010+02:00

Ο πνευματιστής

Χάρης Λαγκούσης

έκανε μίνι-κόμικ.

Αν και εσύ θες να διαβάσεις αυτό

το ατμοσφαιρικό και

υπέροχα ψυχαναγκαστικό

πρώτο μέρος του 3Α4 επισκέψου

το www.harrylagoussis.gr

και αν δεν βρεις άκρη...

απλά στείλε email

στο contact@harrylagoussis.gr

και ο Χάρης θα σε βοηθήσει....

πηγη: shyborg

BOM-BOM GIRL

2011-01-30T11:41:00.002+02:00

ΣΙΩΠΗΛΟΣ ΟΡΓΑΣΜΟΣ

2011-01-22T04:17:00.004+02:00

Κάντε clik στην εικόνα ...

82 έργα 24 μεξικανών και λατινοαμερικανών καλλιτεχνών

2011-01-15T23:38:00.017+02:00

Μεξικάνικα Χαρακτικά: από το Αρχείο Kyron 1972-2004

Ιανουάριος – Φεβρουάριος 2011

Αίθουσα Εκθέσεων του Ινστιτούτου Θερβάντες της Αθήνας

Μητροπόλεως 23, Σύνταγμα, Αθήνα

Τηλ. 210,3634117, εσωτ. 2

Είσοδος ελεύθερη

Ωράριο λειτουργίας: Δευτέρα με Σάββατο: 10.00-13.30 και Δευτέρα με Παρασκευή

16.00-20.3z

Είναι ελάχιστα γνωστό πως πολλοί από τους μεξικανούς καλλιτέχνες που ζωγραφίζουν είναι και χαράκτες. Το γεγονός πως δημιουργούν με άνεση και με τις δύο τεχνικές συνιστά δύσκολο να ορίσει κανείς αν πρόκειται για ζωγράφους που κάνουν χαρακτική ή για χαράκτες που επίσης ζωγραφίζουν.
Το εργαστήριο εκτύπωσης Kyron Ediciones Gráficas Limitadas, ειδικευμένο στις λιθογραφίες, δραστηριοποιήθηκε στην Πόλη του Μεξικού από το 1974 μέχρι το 2004, υπό την τεχνική διεύθυνση του συνιδρυτή του Andrew Vlady. Τα Αρχεία Kyron μεταδίδουν την ιστορία και την συλλογή του.
Η έκθεση έχει δύο στόχους: να δώσει μια ευρεία εικόνα της δραστηριότητας του εργαστηρίου Kyron και, σε μεγαλύτερη κλίμακα, της μεξικάνικης χαρακτικής των τελευταίων δεκαετιών του 20ού αιώνα - περίοδος για την οποία δεν έχει διεξαχθεί ερευνά για αυτήν την τέχνη, αντίθετα με παλαιότερες εποχές.
Με αυτήν την έκθεση, γιορτάζονται τα 25 χρόνια συνεργασίας του Kyron με το Υπουργείο Εξωτερικών του Μεξικού. Η πρώτη έκθεση, 14 καλλιτέχνες για όλα τα έθνη, παρουσιάστηκε στην Νέα Υόρκη το 1985. Αργότερα, ακολούθησαν, μεταξύ άλλων, οι εκθέσεις 20η επέτειος Kyron, η οποία ταξίδευσε στις Λατινοαμερικάνικες πρωτεύουσες από το 1992 μέχρι το 1994· Η περιοδεία Kyron στην Ασιατική ακτή του Ειρηνικού, που παρουσιάστηκε σε 12 μουσεία της Αυστραλίας και της Ασίας από το 1995 μέχρι το 1998 και η τωρινή έκθεση που ξεκίνησε στο Λάκναου της Ινδίας το 2009 και ύστερα συνέχισε στο Νέο Δελχί, το Κάιρο, το Παρίσι και την Ρώμη.
Παρατηρώντας αναδρομικά αυτήν την εκπληκτική περίοδο, η Beatriz Vlady, συνιδρυτής και επιμελήτρια της έκθεσης, συνοψίζει: «Από την μία είναι 32 χρόνια δουλειάς, 341 εκδόσεις και 52 καλλιτέχνες. Από την άλλη είναι το κοινό, ο αληθινός κριτής.»
Σήμερα, με μεγάλη τιμή, η Πρεσβεία Μεξικού και το Ινστιτούτο Θερβάντες παρουσιάζουν την έκθεση Μεξικανικά Χαρακτικά από το Αρχείο Kyron 1972-2004 στο ελληνικό κοινό.

Σημειώσεις σχετικά με τους καλλιτέχνες

Raúl Anguiano

El rebozo, 1983 (Η μαντίλα, 1983)
Με δυνατή οπτική αναφορά στην γραφιστική που σημάδεψε το πρώτο μισό του 20ου αιώνα, ο Anguiano υιοθέτησε έντονα χρώματα και πήγε ακόμα παραπέρα τις παραδοσιακές και παραστατικές του εικόνες Συνιδρυτής του μυθικού εργαστηρίου Taller de Grafica Popular το 1937, ο Anguiano παραμένει ένας από τους πιο αγαπημένους καλλιτέχνες στο Μεξικό.
Leonora Carrington

Jinetes, 1977 (Καβαλάρηδες, 1977)
Γεννημένη στην Αγγλία, η θρυλική καλλιτέχνης του σουρεαλισμού είναι αναγνωρισμένη διεθνώς για τον φανταστικό της κόσμο, αλλά ακόμα δεν έχει αναγνωριστεί η βαθειά επιρροή της ενενηντάχρονης ζωγράφου στις μεταγενέστερες γενιές μεξικανών καλλιτεχνών. Η έκφραση «ονειρική ατμόσφαιρα» που συχνά χρησιμοποιείται για να περιγράψει την μεξικάνικη τέχνη του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα, είναι μία ξεκάθαρη αναφορά στην επιρροή της Leonora Carrington.
Alfredo Castañeda

El pirata, 1984 (Ο πειρατής, 1984)
Ο Castañeda ανήκει στους σουρεαλιστές, έγινε γνωστός για τα αλληγορικά του έργα που επικεντρώνονται στο γενειοφόρο alter ego του και ακολούθησαν το στυλ των Παλιών Δασκάλων. Όμως, υπολογίζοντας την πνευματική αισιοδοξία που εκπέμπουν τα έργα του μέσω μηχανισμών όπως η νοσταλγία για το παρελθόν και ένας συμβολισμός φιλικός προς τον θεατή, ίσως ο Castañeda θα έπρεπε να θεωρείται πιο συγκεκριμένα ινσπιρασιοναλιστής..
Francisco Corzas

Sibílica I, 1976 (Κυβέλη Ι, 1976)
Η ανησυχητική θεματολογία του Corzas μοιάζει να αναδύεται από την ομίχλη ή την κατάπληξη, ή και τα δύο. Χειρίζεται μια οξύμωρη εικονογραφία: άγιος και αμαρτωλός ενωμένοι για μία κοινή αρετή – το πάθος. Ένας από τους πιο παραγωγικούς μεξικανούς χαράκτες, ο Corzas λάτρευε την πειθαρχημένη τέχνη της λιθογραφίας με την ίδια ορμή που κυριάρχησε στην σύντομη αλλά γεμάτη ένταση ζωή του.

José Luis Cuevas

El secreto de Walter Raleigh, 1974 (Το μυστικό του Walter Raleigh, 1974)

Ένας από τους πιο αξιόλογους μεξικανούς χαράκτες, ο Cuevas είναι μοναδικός στο είδος του. Χωρίς να είναι εικονογράφηση, η δουλειά του έρχεται πιο κοντά στις λογοτεχνικές παραδόσεις της ισπανικής γλώσσας παρά στους κανόνες της μεξικάνικης εικαστικής τέχνης.
Maximino Javier

El magnate, 1979 (Ο μεγιστάνας, 1979)
Ένας βετεράνος της Σχολής της Οαχάκα που πολύ σύντομα αναγνωρίστηκε παγκοσμίως. Ο Javier ανέπτυξε την μοναδική του θεματολογία, στην οποία η κίνηση αποτελεί μία θεμελιώδη και συνεχή δύναμη. Κίνηση στην μορφή αεροπλάνων, τρένων, λεωφορείων, ποδηλάτων, εξέλιξη, ανθρωπομορφισμός, απαγωγή, δύναμη. Ο Javier υιοθετεί και παράλληλα σπάει τους κώδικες της Σχολής της Οαχάκα, όπως και τους κανόνες της καθιερωμένης μεξικάνικης τέχνης.
Lucia Maya

Las otras dos Fridas, 1985 (Οι άλλες δύο Frida, 1985)

Κύρια αντιπρόσωπος της εικονογραφίας στο Μεξικό. Το μολύβι είναι το κύριο εργαλείο της. Όταν περιορίζεται στην χρήση του παστέλ, η Maya εναρμονίζει τους διαφορετικούς τόνους από βελούδινο μαύρο μέχρι τις πιο ανοιχτές αποχρώσεις, αποδίδοντας μια εκφραστική δύναμη στο λευκό του χαρτιού. Είναι καυστική και ρεαλιστική εικονογράφος, και στα έργα της, όπως και σε εκείνα της Leonora Carrington, υπάρχει η δομή του Ονείρου του Carl Jung.

Armando Morales

Pescaderas, 1979 (Γυναίκες ψαράδες, 1979)

Αυτός ο διεθνώς αναγνωρισμένος ζωγράφος από την Νικαράγουα είναι μία από τις παγκόσμιες αυθεντίες. Η δουλειά του βρίσκεται διαρκώς σε διαδικασία εξέλιξης. Τα πολύπλοκα τεχνικά του επιτεύγματα του επέτρεψαν να εξερευνήσει άγνωστα μέχρι τότε πεδία της ζωγραφικής. Ο Morales ερευνά τα μυστικά της λιθογραφικής πέτρας με την ίδια τόλμη, αποφασιστικότητα και ευφυΐα με την οποία μελετά εκείνα της ζωγραφικής.

Alfredo Sosabravo

El dulce pájaro de la juventud, 1993 (Το γλυκό πουλί της νιότης, 1993)

Ο Sosabravo είναι κάτοχος του Εθνικού Βραβείου Καλών Τεχνών της Κούβας το 1998 και είναι ο «πατριάρχης» της σχολής της σατιρικής γελοιογραφίας, που σήμερα επεκτείνεται πολύ πιο πέρα από τα σύνορα της πατρίδας του, της Κούβας. Η επιρροή του γίνεται σημαντικά αισθητή στην Νέα Υόρκη μέσω των καλλιτεχνών των επόμενων γενιών, τόσο των δομινικανών και πορτορικανών, όσο και κουβανών.
Rufino Tamayo

Cabeza roja, 1975 (Κόκκινο κεφάλι, 1975)

Ο καλλιτέχνης από την Οαχάκα δεν χρειάζεται συστάσεις. Ο Tamayo μοιράζεται με τον Diego Rivera τον τίτλο του μεγαλύτερου μεξικανού ζωγράφου του 20ου αιώνα. Όπως ο Rivera, έτσι και ο Tamayo υπήρξε ένας παραγωγικός και αφοσιωμένος λιθογράφος. Τα τελευταία του χαρακτικά, μια σειρά λιθογραφιών που έκανε στο Kyron στην ηλικία των 90 ετών, δείχνουν έναν νέο ενθουσιασμό που τον οδήγησε στην εξερεύνηση των σχέσεων ανάμεσα σε δυναμικά παιχνίδια των χρωμάτων και την ουσία των γραφικών τεχνών.

Francisco Toledo

El padre de los sapos, 1989 (Ο πατέρας των βατραχιών, 1989)

Ο σημαντικότερος εν ζωή μεξικανός καλλιτέχνης, ο Toledo, που κατάγεται από την Οαχάκα, είναι κυρίως χαράκτης. Από όλα τα έργα της έκθεσης, εκείνα του Toledo είναι αυτά που πιο δύσκολα κατατάσσονται σε κάποια κατηγορία. Σε κάθε καινούργια εικόνα που δημιουργεί, η ιδέα επηρεάζεται από τα εργαλεία, τα υλικά και τις μεθόδους με τα οποία υλοποιείται.

Francisco Zúñiga

Muchacha en la silla, 1978 (Κοπέλα στην καρέκλα, 1978)
Ο πιο σημαντικός λατινοαμερικανός γλύπτης του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα, ο Zúñiga, έκανε την λιθογραφία αναπόσπαστο μέρος της μελέτης του για τα τρισδιάστατα σχήματα.. Το παράδειγμα του ως προς την «πειθαρχία στο εργαστήριο» επηρέασε όλους τους καλλιτέχνες που συνεργάστηκαν με το Kyron. Η αποφασιστικότητά του να πετύχει λειτούργησε ως παράδειγμα για τους καλλιτέχνες και τους τεχνικούς σε στιγμές κρίσιμες στην πορεία τους στην αναζήτηση της τελειότητας, στιγμές που αναπόφευκτα θα έπρεπε ν’ αντιμετωπίσουν.

TO ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ KYRON ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΛΙΘΟΓΡΑΦΙΑΣ ΣΤΟ ΜΕΞΙΚΟ

Αν και η λιθογραφία καθιερώθηκε στο Μεξικό την δεκαετία του 1830, σε όλη την διάρκεια του 19ου αιώνα, χρησιμοποιήθηκε κυρίως για εμπορικούς λόγους όπως για ετικέτες πούρων, αφίσες εκδηλώσεων, επιστολόχαρτα κ.α. Ένας κλάδος με ελάχιστη παραγωγή αλλά ύψιστης ποιότητας ήταν η Λιθογραφία Δημοσιογραφικού Ρεπορτάζ, εφόσον οι ζωγράφοι και οι εικονογράφοι δημιουργούσαν ηθογραφίες, αναπαραγωγές πινάκων, αρχιτεκτονικά και αρχαιολογικά έργα. Στην δημοσιογραφική εικονογράφηση επικράτησε η τυπογραφία, αλλά οι σατιρικές εικόνες των εβδομαδιαίων περιοδικών έδωσαν στον λιθογράφο δημοσιογράφο μεγαλύτερη ελευθερία έκφρασης και περισσότερη εκτίμηση από το κοινό.
Η Λιθογραφία Δημοσιογραφικού Ρεπορτάζ υπάγεται ως «οπτική κληρονομιά». Η λιθογραφία εντάσσεται σ’ αυτήν την κατηγορία για πρώτη φορά μετά την Μεξικανική Επανάσταση όταν ο Diego Rivera επιμελήθηκε μια έκθεση του José Guadalupe Posada, παραγωγικός λιθογράφος και χαράκτης του εικονογραφημένου τύπου πριν την Επανάσταση, ο οποίος «…ήταν τόσο σπουδαίος που ίσως μια μέρα ξεχαστεί τα’ όνομα του». Στα μικρά και αυστηρά γραμμικά ασπρόμαυρα έργα του, ο Rivera είδε πέρα από τα μηνύματα που μετέδιδε και αναγνώρισε την καλλιτεχνική αξία τους. Έκτοτε ο Posada έγινε σημείο αναφοράς για τους μεξικανούς καλλιτέχνες.
Παράλληλα με την αναγνώριση του Posada, η δημοφιλία της μεξικάνικης τέχνης στην Νέα Υόρκη οδήγησε τον Rivera, τον José Clemente Orozco και τον David Alfaro Siqueiros να ασχοληθούν με την λιθογραφία σ’ αυτήν την πόλη, για να ικανοποιήσουν την ζήτηση για τα έργα τους.
Αλλά δεν άργησαν να ανακαλύψουν την εκφραστική αξία αυτού του μέσου –ένα μονοχρωματικό έργο εξελιγμένο όσο η ζωγραφική αλλά που εκφράζει μια ειλικρίνεια που η ζωγραφική δεν μπορεί να συλλάβει.
Σύντομα πολλοί καλλιτέχνες που δεν είχαν τις δυνατότητες να ταξιδέψουν στην Νέα Υόρκη ενδιαφέρθηκαν για την λιθογραφία. Αυτό το πάθος έφτασε σε τέτοιο βαθμό που μερικοί τυπογράφοι που δούλευαν σε μεγάλα τυπογραφία, αφιέρωσαν τον ελεύθερο τους χρόνο στην υπηρεσία των τοπικών καλλιτεχνών. Το 1937, μια ομάδα καλλιτεχνών, με αρχηγό τον Leopoldo Méndez, δημιούργησε το Εργαστήριο Λαϊκής Γραφιστικής στην Πόλη του Μεξικού. Με σκοπό να διαδώσουν τα επαναστατικά του μηνύματα κοινωνικής συνείδησης, ακολούθησαν το παράδειγμα του Posada, όχι στο στυλ αλλά στα μέσα που χρησιμοποίησε για να επικοινωνήσει με τον λαό –αφίσες, φυλλάδια, κ.α.
Κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 1950, η λιθογραφική ζωγραφιά σε ασπρόμαυρο δεν ήταν πια έμβλημα κοινωνικής συνείδησης αλλά περισσότερο αναφορά στους εθνικιστικούς περιοριστικούς κανόνες. Ο Rufino Tamayo άνοιξε το πεδίο για καλλιτέχνες που αναζητούσαν ελευθερία έκφρασης όταν δούλεψε την έγχρωμη λιθογραφία σε εργαστήρια του Παρισιού. Σύντομα, πολλοί καλλιτέχνες τον ακολούθησαν.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1950, η λιθογραφία σχεδόν εξαφανίστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες όσο στο Μεξικό. Ήταν στο Λος Άντζελες στην Καλιφόρνια εκεί που διασώθηκε η λιθογραφία το 1960, όπου προσαρμόστηκε στις ανάγκες του σύγχρονου καλλιτέχνη. Αυτή η αναγέννηση ξεκίνησε με το Tamarind Lithography Workshop, με χρηματοδότηση του ιδρύματος Ford. Ο σκοπός αυτού του εργαστηρίου ήταν να δημιουργήσει μια νέα γενιά δάσκαλων τυπογράφων –καλλιτέχνες όσο οι ζωγράφοι- οι οποίοι θα εγκαθιστούσαν εργαστήρια σε διάφορες πόλεις των Η.Π.Α. και του Καναδά. Η απρόσμενη επίπτωση ήταν η δημιουργία του εργαστηρίου Gemini GEL, επίσης στο Λος Άντζελες, το 1965, από τον Kenneth Tyler, ο οποίος αποχώρησε από την Tamarind σε διαμαρτυρία ενός τόσο περιοριστικού οράματος. Στον Gemini δούλεψαν οι γίγαντες της βορειοαμερικανικής τέχνης και μετέτρεψε την λιθογραφία σε μια φοβερή δύναμη στην διεθνή αγορά της τέχνης.
Αν και ο Andrew Vlady εκπαιδεύτηκε στο Gemini GEL, δημιουργώντας το εργαστήριο Kyron Ediciones Gráficas Limitadas στην Πόλη του Μεξικού το 1972, εκπλήρωσε τους στόχους του Tamarind που ήταν να θεμελιώσει ένα επίκαιρο εργαστήριο λιθογραφίας. Πέρα απ’ αυτό, η δημιουργία του Kyron συνέπεσε με ένα στάδιο σημαντικών αλλαγών στο τέλος της εποχής του εθνικισμού και της ανάδειξης ενός ανοίγματος στον κόσμο και σε νέες κατευθύνσεις στην οπτική έκφραση.
Στους καλλιτέχνες που δούλεψαν στο Kyron, είναι αξιόλογη η επήρεια του José Guadalupe Posada, αυτή τη φορά όχι στα μέσα που χρησιμοποίησε για να επικοινωνήσει με τον λαό, αλλά στους τρόπους έκφρασης του –η σάτιρα, το μαύρο χιούμορ, το παράδοξο, ο αυθορμητισμός, η ρεαλιστική καρικατούρα, η φαντασμαγορική ατμόσφαιρα-, με δυο λόγια, «το απίθανο πιστευτό». Καλλιτέχνες τριών γενιών έχουν αφομοιώσει αυτές τις αρχές: αυτοί της πρώτης όπως ο Rufino Tamayo, η Leonora Carrington και ο Gustavo Montoya, εκείνοι της επόμενης που περιλαμβάνει τον José Luis Cuevas, τον Alfredo Castañeda, τον Francisco Toledo και τον Francisco Corzas, και ακόμα περισσότερο ανάμεσα στους καλλιτέχνες της τρίτης γενιάς όπως ο Ricardo Anguía, η Lucía Maya, ο Alejandro Colunga και ιδιαίτερα ο Maximino Javier.

ΓΥΜΝΟ

2011-01-10T22:00:00.006+02:00

ο κακός

2011-01-05T17:35:00.000+02:00

Σκιτσάκια...

2011-01-03T23:30:00.008+02:00

ΜΠΟΥΜ ΤΣΙΚΑ ΟΥΑ ΟΥΑ

2011-01-01T12:02:00.003+02:00

Καλή Χρονιά Κι Από 'Δω!!!

2011-01-01T04:03:00.001+02:00

<ΤΕΣΣΕΡΑ>

2010-12-25T01:25:00.003+02:00

Καλό ταξίδι CAPTAIN...

2010-12-20T12:44:00.001+02:00

Captain Beefheart Fantasy Fair Magic Mountain 1967

Άργησα λίγο το ξέρω αλλά..

LATIN 2

2010-12-13T13:26:00.005+02:00

LATIN

2010-12-12T10:10:00.002+02:00

ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ (το κακό βοτάνι)

2010-12-09T11:35:00.007+02:00

Οι ρεμπέτες, το ρεμπέτικο και το κακό βοτάνι. Στις σελίδες ενός πολυβραβευμένου κόμικς, υπογεγραμμένου από τον David Prudhomme. Στα καρέ της ένατης τέχνης, αυτό το σύμπαν με το αναρχικό πνεύμα, αυτή η μουσική που ένωσε την Ανατολή με τη Δύση. Η γοητεία των λιμανιών, ο πόνος της ξενητιάς, οι τσάρκες των ξενύχτηδων, οι χαμένοι έρωτες. Ολα μαζί σε ένα ανεπανάληπτο άλμπουμ, το «ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ», που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ».
Μην περιμένετε βέβαια κάποια στεγνή μουσικολογική ανάλυση, διανθισμένη με εικόνες. Το «Ρεμπέτικο» διηγείται γλέντια, σαματάδες, μπλεξίματα με την αστυνομία, ιστορίες και αμαρτίες της καθημερινής ζωής μουσικών και απλών ανθρώπων. Και μας ταξιδεύει πίσω στο 1936, σε μια κρίσιμη καμπή όχι μόνο για τις νότες αλλά για την Ελλάδα ολόκληρη.

Το «ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ» θα παρουσιαστεί το Σάββατο 11 Δεκεμβρίου και ώρα 12.30 το μεσημέρι στο βιβλιοπωλείο «ΙΑΝΟS» (Σταδίου 24), από τους Παναγιώτη Κουνάδη (μελετητή του ελληνικού τραγουδιού), Αγγελο Μαστοράκη (υπεύθυνο της έκδοσης) και Βασίλη Καλαμαρά (δημοσιογράφο). Θα τραγουδήσει ρεμπέτικα ο Αγάθωνας Ιακωβίδης.

Τα βραβεία του «ΡΕΜΠΕΤΙΚΟΥ»:
Μεγάλο Βραβείο «Ματιές στον Κόσμο», Φεστιβάλ Κόμικς της Ανγκουλέμ (2010),
Βραβείο Διεθνούς Φόρουμ Κινηματογράφου και Λογοτεχνίας του Μονακό (2010)
Μεγάλο Βραβείο «Χτυποκάρδι», Φεστιβάλ Κόμικς του Σεν Μαλό (2009)

enet.gr

Δεν έχω διαβάσει ακόμα το κόμικ και δεν έχω άποψη. Πολλά διάβασα για ιστορικές ανακρίβειες, και άλλα τέτοια Οι σελίδες πάντως που έχω δει στο ίντερνετ "σχεδιαστικά" μου άρεσαν.

NUES Φεστιβάλ Κόμιξ Στο Κάλιαρι 1 εως 8 Δεκέμβρη

2010-12-07T14:17:00.016+02:00

Φωτογραφίες

Περισσότερες φωτογραφίες, βίντεο και συνεντεύξεις θα βρείτε στο σάιντ του NUES

NUES Φεστιβάλ Κόμιξ Στο Κάλιαρι 1 εως 8 Δεκέμβρη

2010-11-20T11:57:00.041+02:00

ΦΕΣΤΙΒΑΛ NUES

Το φεστιβάλ NUES (που σημαίνει σύννεφα στη γλώσσα της Σαρδηνίας -αναφορά στα γνωστά "συννεφάκια" των κόμικς), είναι μια διοργάνωση αφιερωμένη στα κόμικς και τα κινούμενα σχέδια των χωρών της Μεσογείου. Εφέτος διάγει αισίως τον 3ο χρόνο λειτουργίας, με ένα πρόγραμμα που καλύπτει διάφορους τομείς: εκθέσεις πρωτοτύπων, παρουσίαση νέων εκδόσεων κόμικς, signing από σχεδιαστές που θα είναι παρόντες, εργαστήρια αφήγησης και σχεδίασης, καθώς και εργαστήρια claymation (ταινίες "κινούμενης" πλαστελίνης) για παιδιά, προβολές ταινιών κινουμένων σχεδίων κ.λπ.

Οπως κάθε χρόνο, έτσι και εφέτος υπάρχει μια τιμώμενη χώρα της Μεσογείου. Στην πρώτη διοργάνωση (2008) ήταν η Ελλάδα, με μια ομαδική έκθεση Ελλήνων σχεδιαστών κόμικς (Γ. Μπότσος, Σπ. Δερβενιώτης, Χρ. Δημητρίου, Θ. Πέτρου, Η. Κυριαζής, Τ. Παπαϊωάννου, Δ. Τιμπιλής) συν την παρουσίαση ελληνικών γελοιογραφιών από την περίοδο του ελληνοϊταλικού πολέμου και προβολή της πρώτης ελληνικής ταινίας κινουμένων σχεδίων ("Ο Ντούτσε αφηγείται τα κατορθώματά του" του σκιτσογράφου Σταμάτη Πολενάκη, 1946). Πέρυσι ήταν η σειρά της -τέως- Γιουγκοσλαβίας με τον γνωστό (από δημοσιεύσεις στη "Γαλέρα") Σέρβο Αλεκσάνταρ Ζόγκραφ και τη Σλοβένα εκδότρια του αβάν-γκαρντ περιοδικόυ "Stripburger" (που είχε παρουσιαστεί σε παλαιότερο φεστιβάλ της "Βαβέλ"), Κατερίνα Μίροβιτς.

Εφέτος είναι η σειρά, όχι ακριβώς μιας χώρας, αλλά μιας σπαρασσόμενης από συγκρούσεις περιοχής: Ισραήλ και Παλαιστίνη δίνουν από κοινού το "παρών". Οχι με δύο -ανεξάρτητες η μια της άλλης- παρουσιάσεις, αλλά με έργα που δημιούργησαν από κοινού φοιτώντας στις ίδιες σχολές. Τα κόμικς με τις "διπλές" υπογραφές θα εκτεθούν στους χώρους του φεστιβάλ και οι ταινίες κινουμένων σχεδίων και πλαστελίνης που συν-σκηνοθέτησαν, θα προβάλλονται από 1-8 Δεκεμβρίου στο Κάλιαρι, όπου και η έδρα του φεστιβάλ.
Άρης Μαλανδράκης

Κρίση των περιοδικών κόμιξ στην Ελλάδα - Έλληνες δημιουργοί στο διαδίκτυο.

Φέτος θα είμαι προσκεκλημένος να μιλήσω και έχω επιλέξει το παραπάνω θέμα. Τα λίγα περιοδικά που κυκλοφορούσαν στην Ελλάδα έχουν γίνει πλέον παρελθόν και μαζί και οι μικρές ιστορίες Κόμιξ.
Ένας δημιουργός πλέον μπορεί να στραφεί:

Σε κάποιους εκδοτικούς οίκους, όπου θα μπορούσε θεωρητικά να εκδώσει τη δουλειά του (Άλμπουμ)
Στη μετανάστευση, Αμερική ή Γαλλία. (Πολλοί το έχουν κάνει και πάνε και πολύ καλά)
Στην ψηφιακή τυπογραφία! ( πολύ ενδιαφέρον) Όπου μπορεί να τυπώσει έναν μικρό αριθμό βιβλίων ή Fanzines 50-100 με μικρό κόστος (αυτοέκδοση)
Στο διαδίκτυο. Ο πιο φθηνός τρόπος, "ανεβάζει" τη δουλεία του, έρχεται σε επικοινωνία με το κοινό του και σε συνδυασμό με το προηγούμενο (αυτοέκδοση) την διαθέτει.

Θα μπορούσα να προτείνω και ένα "ιντερνετικό κομιξοπεριοδικό" Αλλά αυτό είναι μια άλλη πονεμένη ιστορία...

Το σκεπτικό είναι να κάνω μια παρουσίαση των Ελλήνων δημιουργών κόμιξ, συγκεντρώνοντας τα links των ιστοσελίδων τους στο δικό μου blog και να προβάλλω τις δουλειές τους, στους συνάδελφους Ιταλούς, ανοίγοντάς τες από κει. Επίσης προσπαθώ να μαζέψω στατιστικά στοιχεία για το πόσα άλμπουμ (Ελλήνων) τυπώνονται το χρόνο και πόσα "κομμάτια" πουλάνε. Αν υπάρχει δηλαδή τρόπος να ζήσει κάποιος στην Ελλάδα από αυτή τη δουλεία και μόνο!

"HASTA" ΝΑ ΠΑΝΕ!!

2010-11-17T02:05:00.008+02:00

Είναι μια ιστορία που την είχα κάνει το 2004 για το περιοδικό "9" της Ελευθεροτυπίας αφιέρωμα στο πολυτεχνείο. Είναι βασισμένη σε μια ιδέα του φίλου μου του Ηρακλή του Λογοθέτη, και βρίσκεται στο βιβλίο μου Ντετέκτιβ Φιλ Πωτ εκδόσεις Αιολος.
Λόγο των ημερών την ανεβάζω και σας την αφιερώνω!

Καλή επανάσταση λοιπόν!

Μάγισσες Φέρτε Βότανα...

2010-11-12T19:14:00.001+02:00

Η Απόφαση

2010-11-03T22:10:00.001+02:00